Serxo Cés:Pandeireta, saxo soprano, gran asubío e voz. Antón Varela: Gaitas e clarinete. Toni do Jaz: Batería e percusión. Oscar Fdez. Sanjurjo:Acordeón, zanfona, voz
e carajillo.
Colaboracións:
Baldo Martinez: Contrabaixos, Carlos
Beceiro: Baixo eléctricoBuzuki e Castañolas,
Uxía Pedreira:Voz e Coros, Pancho Alvarez:
Violín, Buzuki e Mandolina, Quico Comesaña:
Arpa, Guillermo Fernández: Guitarra
acústica, Xabier Díaz:Tamboril
e Bombo, Raquel Fontes: Cunchas, Nanda
Kumar:Tabla e Doleak, Álvaro Lamas:Esteell-guitar e coros, Juan Antonio Cimarro: Piano,
Francisco Gude: Coros, Zaragallada: Coros
Metales Preciosos: Metais, David
Rial: Trompeta, Jorge Beltrán:Saxo
tenor, Angel Montes:Trombón
Arranxos metais:Oscar Fdez Sanjurjo
e David Rial
Nani García: Teclados e orquestación
de corda, "Chapi" C. Fernandez:Violín,
Isabel San Juan:Violín, Ricardo Morente:Violín, Mónica Silva:Viola,
Natalia Madisson:Viola, Igor Musteata:Violonchelo
1.-
Circo Montecuruto.
Tradicional / Oscar Fdez. Sanjurjo.
2.-
Sara Sariña
Música: Tradicional / Oscar Fdez. Sanjurjo.
Letra: Tradicional / Serxo Ces
Hai quixera dormir contigo
hai na túa cama dourada
hai pasar contigo esta noite
hai ir a presidio mañana
hai lalelo hai la la lelo
hai lelo hai la le lala
Namoreime de tí un día
hai foiche para toda a vida
hai se volvera a nacere
hai de tí me namoraría
hai lalelo..
Hai crucei a mar de Ferrol
hai ferrolana por te ver
hai crucei a mar de Ferrol
hai a piques de me perder
hai lalelo..
Sara Sara Sariña
hai Sara ti ela miña
hai Sara Sara Saronhe
hai Sara do corazonhe.
Hai quixera alegrar a vida
hai mirando a túa cara
hai quixera calmar a sede
hai bebendo da túa iauga
hai lalelo..
Hai quero dala despedida
hai como dan os cantadores
raparigos e raparigas
hai cuidade os vosos amores
hai lalelo...
3.-
A Micaela.
Letra: Tradicional / Oscar Fdez. Sanjurjo.
Música: Tradicional
Púxenlle púxenlle a mao na rodilla
hai señor doctore cuarta e media mais arriba
Que corre que vuela azucar i canela
non hai quen lle poña a mao a Micaela.
Púxenlle púxenlle a mao no envigo
hai señor doctore cuarta e media mais embaixo.
Que corre que vuela..
Púxenlle púxenlle a mao na ministra
hai señor doctore e dun ollo perdín a vista
Que corre que vuela.
4.-
Mazurca de Prieto.
Tradicional.
5.-
Pasodoble Municipal.
Tradicional.
6.-
Jota das Fontes.
Antón Varela / Oscar Fdez. Sanjurjo.
Arranxos corda: Oscar Fdez. Sanjurjo / Nani García
7.-
Con el Vino Sano Yo. Ras-Cao.
Circo Montecuruto
Con el vino Sano Yo. Música: Tradicional / Oscar Fdez Sanjurjo
Letra: Tradicional / Uxía Pedreira
Con el vino sano yo.
Ai mulher-e, ai mulher-e
hei-che mercar um raminho
isso nom amigo nom-e
que se seca no caminho
Con el vino sano yo
Ai mulher-e, ai mulher-e
hei-che mercar umhas lentes
isso nom amigo nom-e
os meus olhos querem ver-te
Con el vino sano yo.
Ai mulher-e, ai mulher-e
eu darei-che um beijinho
isso si carinho si-e
imos indo pro caminho
Con el vino sano yo
Ai mulher-e, ai mulher-e
mercarei-che o que desejas
isso nom amigo nom-e
o desejo nom se merca
entra no meu coraçom
Con el vino sano yo.
8.-
Mazurca a Filispín.
Tradicional.
9.-
A Cabra. Música: Tradicional / Oscar Fdez Sanjurjo
Letra: Tradicional / Serxo Cés
A
introducción e final da musica é un pasodoble tradicional,
o tema central e cantado foi un dos maiores éxitos de Os Panxolos,
desaparecido grupo folc de Ferrol. A
última copla inventouna Serxo para responder á que cariñosamente
nos votan os de Na
Lúa no seu disco "Feitizo"
Embarcamos na Coruña
con rumbo para Ferrol
e no medio da Marola
sucedeunolo peor
la la la la...
Escomenzaronolas tripas
a brincare comas cabras
e un tio esjomitoulle
a unha vella pola cara
la la la la...
Chamoulle porco, maleducado
e mil alcumes en castejano
e se non chega pronto o vapore
nos levan todos ao cajarrone
la la la la la...
Non che fixen ningun caso
e non foi por culpa túa
que foi por unha canción
que cantan os de Na Lua
10.-
Febreiro 98.
Oscar Fdez. Sanjurjo
11.-
Portosiña & Pontebora.
Faustino del Río / Nazario González (Moxenas)
Se me colles, non me rompas,
se me tocas faino ben,
quen en min foce sóbrame
quen me desafine tamén
Moxenas
12.-
1 de Xuño en Cedeira.
Tradicional / Oscar Fdez. Sanjurjo
O primeiro
tema, aprendido de Pachi de Bandeira, que non recorda onde o escoitou
por primeira vez e o segundo composición de Oscar, quixemos
que serviran para non olvidar que o día 1 de Xuño
do ano 1999 as forzas de seguridade do estado español,
tomaron a mariñeira vila de cedeira, pecharon os accesos
a ela, e desaloxaron pola forza a lonxa, amenazando a vida de
homes, mulleres, nenos e vellos cando revindicaban pacificamente
o dereito a vivir do seu traballo no mar.
lavozdegalicia.es/se_cultura/noticia.jsp?CAT=106&TEXTO=54481.. : (Adiós al folk menos aburrido) : El grupo ferrolano actuará por última vez este verano tras una trayectoria que incluye hitos como mezclar el circo y el folk en directo o incluir en un disco el sonido de una carga policial
Nunca aburrieron. Podría ser el epitafio de una banda que en una gira durante este estío dirá adiós (¿para siempre?) a los escenarios. Tal vez demasiado divertidos y originales para un negocio musical que no suele perdonar el riesgo, Os Cempés pueden presumir de haber tenido ideas que nunca antes habían sido puestas en práctica dentro del folk gallego. Mezclar sus conciertos con un espectáculo circense en el que trabajaban veinte personas entre técnicos, marionetistas, malabaristas y equilibristas, o incluir en un disco el sonido de una carga policial realizada en Cedeira en 1998 en medio de una protesta de los trabajadores del mar.
El baile manda
Esta filosofía rompedora los llevó a escapar de los clichés de trascendencia y seriedad en los que una parte del mundo del folk gallego se ha movido tradicionalmente. «Os nosos discos teñen sempre un sesenta por cento de bailar e un corenta por cento de outras cousas», señalaba sin complejos el gaiteiro Antón Varela cuando se le preguntaba por la trayectoria de la banda tras la edición de su directo Moe a moa en el 2004. Esta querencia por convertir su música en una disculpa para la jarana ha sido quizá uno de los motivos que dentro de una carrera que atesora cinco discos, dos hayan sido grabaciones en vivo, ya que su debú de 1995 ( ¡¡Opa iii! ) fue también un directo. Su querencia por el escenario tuvo su prueba definitiva con la edición del álbum Circo Montecuruto en 1998. El trabajo discográfico tenía como hilo conductor un sonido que recordaba a las orquestinas y a las pequeñas bandas de las películas ambientadas en los años veinte. Esa idea se mezcló con el nombre de un pasodoble muy conocido en Ferrol llamado Montecuruto (versión de otro igualmente popular de A Coruña). Esta canción hizo pensar al grupo en los antiguos circos de carretas, en los que el ambiente era mágico, cutre y dramático al tiempo.
Sobre estos pensamientos iniciales, Os Cempés se metieron en un estudio por el que pasaron veinte músicos invitados, un despliegue totalmente inusual dentro del folk gallego. Como recordaba el acordeonista Óscar Fernández «ademais nin sequera fixéramos un contrato para facer ese disco. E iso que eu estiven seis meses dedicado por enteiro a ese álbum e incluso deixei o traballo que tiña para facelo. Creo que esa confianza da compañía [en ese momento era Boa] debeuse a que do noso disco anterior se venderan unhas seis mil copias e costara 300.000 pesetas». Sin embargo, tantas buenas intenciones acabaron con el asombro de la empresa discográfica ante la factura resultante de la costosa producción. «Recibimos un día unha chamada de Boa dicindo ''estamos echando las cuentas del disco y esto es mucho. No vamos a poder invertir nada en promoción''», explica Fernández. Es que como el propio Antón Varela confiesa, «nunca fomos moi bos niso de facer negocios ou conseguir cartos. Sempre acabamos facendo nós todo pola nosa conta». Y así fue con el también costoso espectáculo de directo que montaron en la gira de Circo Montecuruto , en el que aparecían malabaristas, equilibristas y marionetistas, y que incluía imágenes (en el álbum se podía escuchar) de la carga policial acaecida en Cedeira en 1998.
(Gaitas y funambulistas a un tiempo) :
«Preparamos un espectáculo moi potente con actores, malabaristas, decorados de circo. Formábamos un teatrillo en escena imitando a un circo e no medio do público saía, por exemplo, un cempés xigante o cal necesitaba para moverse vinte personas no seu interior». Así recordaba Antón Varela una de las giras más ambiciosas de la historia de la música gallega, la que Os Cempés llevaron a cabo bajo el epígrafe de su proyecto Circo Montecuruto . «Ao final cansámonos porque era moito traballo, posto que nós eramos os responsables de toda a producción e, ademais, tiñamos que pagarlle a vinte personas que participaban no espectáculo e estaban ao noso cargo», explica Varela.
Aún a pesar de las dificultades materiales, el proyecto de Montecuruto circuló dos años por escenarios de toda Europa. Además de numerosas plazas gallegas, Os Cempés estuvieron presentes con su espectáculo en Tromso y Sommaroy (Noruega), Oporto, Alicante, Vic, Barcelona, Alcobendas.... Tras el verano, su retiro privará a la escena sonora del país de uno de sus grupos más convencidos de que riesgo y creación son sinónimos.