Xosé Quintas Canella - Porqué no mundo minguou a verdade

Os dez últimos anos viron o nacemento e desenrolo en Galicia e no resto do estado español dun xeito de canción popular que pretendeu ser alternativa e díagnóstica dunha situación asoballante. A situación política condicionou que os cantautores e o seu público estiveran moito máis preocupados pola dimensión textual que pola musical, chegando algúns a despreocuparse totalmente da segunda, entendendoa só coma soporte da mensaxe política. Os anos sesenta foron enchidos pola personalidade de Raimon e este foi un dos modelos elexidos por Voces Ccibes. Os séus compoñentes, fundamentalmente universitarios do 68 compostelán, elexiron ao galego coma vehículo de expresión vindo nel ao idioma real frente ao castelán, idioma oficial. Nembargantes, a preocupación por Galicia coma feito diferencial vai tardar anos en aparecer e o máis importante daquela parecía ser o elemento testimuñal. Seis anos máis tarde, no 1.974, xa desaparecidas Voces Ceibes, creábase o Movemento Popular da Canción Galega que chegou a facer o primeiro macrofestival galego no Pabellón do Obradodiro de Santiago no que comenzaron a decantarse as liñas que no futuro seguiría cada un dos participantes, moitos deles profesionales na actualidade.
Xosé Quintas-Canella foi participe de toda esta historia; nembargantes xa no 1.968 amosaba unha personalidade moi diferenciada da dos compoñentes de Voces Ceibes. Realmente, as preocupacións de Quintas-Canella estiveron sempre cara aos Cancionciros Medieváis e á música popular, e aquelo que no 1.968 era un tanto intuitivo foi madurando coa axuda da audición e estudo de grabacións de música anterior ao Século XVII. Este disco recolle moitas das cantigas compostas no principio do séu traballo e non é accidental que a primeira seña a fremosísima Sedíame eu na ermida de San Simón de Mendiño, unha das preferidas por Quintas. Ven de vello o amor de Quintas polos traballos de Don Denís, Fernandes de Torneol, Pero da Ponte, Airas Nunes ... As veces, é él o autor das letras, pro non se deixa de notar a influencia dos Cancioneiros índa que os poemas falen de feitos ben recentes, coma As nove ondas.
Eloi foi dende o comenzo do seu traballo o compañeiro inseparabel, a súa especialización nos instrumentos de corda pulsada caraiterízóu ao largo dos dez anos as actuacións de Quintas-Canella, xa que a tiña prefigurada continuou tras da incorporación ao equipo de Anxel Barbadillo e a eventual de Anxel Salgado, aló polo 1.975. Cando este disco escomenzóuse a configurar pensóuse en traballar con Bernal e Quique, que aportaron importantísimas novedades tímbricas a estas cantigas.