Para quen entrou no baile
para quen entrou agora
para quen entrou no baile
tocarei a noite toda,
para quen entrou no baile
tocarei a noite toda
ielele, ielele,...

Baila Migueliño ¡oe!
baila Migueliño ¡oe!
deixa-te de parrafadas
deixa-te de tanto amore
deixa-te de parrafadas
deixa-te de tanto amore
ielele, ielele,...

E quer que lle de a manhe
e quer que lle de amore
e quer que lle de
um, um, um, um
e quer que, e non llo doue
e quer que lle de
um, um, um, um
e quer que, e non lo doue
ielele, ielele...

Quen saiu da xente
tocou-me na fronte
e fixo-me un meigallo
asi debilitoume
o pulso palpitou-me
hai que ver, carallo!
mirei-me de repente
toleadamente
fuxindo polo atallo
o ceo esmagou-me,
a terra esquilmou-me
isto foi por Maio.
Qué é o que me pasa a min?
Que "parés" que me escondín
Non me vexo con ninguén
Sen a luz que me entretén
O mundo que me leva
A xentiña que me arrastra,
Bo barquiño de vela
Non quere ver borrasca
Xa non teño pais
Xa non sei quen son
Xa non podo máis
Xa perdín o son
Sei que abusei do que quero máis
Sei que toleei
Non te quero máis
Nada, nada que queda
Só tres bagullas
no teitume da peneda

Quen te peta quente?
Ceibou-me a fronte
E tirou-me o mal de ollo
A forza volveu-me
O mundo preceu-me
Que me daba apoio
Mirei-me de repente
Toleada a mente
Batendo coma un raio
No ceo voando
Na terra pisando
Berrei manda, carallo!
A miña sombra esquencín
e de pronto é que volvín
atopar o meu sostén
coa lus que me entretén
e o berro da alma
a apertiña da vida
envolta na calma
motivo ledicia
xa non podo máis
quero camiñar
non me queixo máis
volvo ao meu lar
xa non son langhrán
todo, todo me colma
máis tres sorrisos
no teitiño da peneda.

Non me mires, non me mires,
Que eu non quero ser mirada
Son unha moza corrente
Do máis corrente que haxa
iai lele
non me mires, non me mires,
desa maneira calada
achéga-te un pouquiño
xa verás, non pasa nada
iai lele...

Non me mires, non me mires,
non me craves esa estaca,
non me mires, non me mires,
que me atravesas a ialma,
iai lele...

Marabillo-me da terra
marabilla, marabilla, é o mare,
marabillo-me das flores,
marabilla, barabilla son as cores.

Marabillo-me dos nenos
marabillan-me os ollares,
marabillo-me dos vellos
saberuría a raudales.

Se quero escoitar a beleza ao meu redor
escoitarei o meu propio son,
se quero escoitar o universo ao meu redor
escoitarei o meu propio son....

Marabillo-me das árbores
dos seus froitos, dos sabores,
se quero escoitar a beleza ao meu redor
escoitarei o meu propio son.

O galego que non fala a lingua da súa terra
non sabe o que ten de seu,
non sabe o que ten de seu
perdidiño polo mundo
sen saber o que xa é meu,
perdidiño pola vida, rexsita a súa lingua
sabendo que ven de atrás,
sabendo que ven de atrás
da nosa xente querida
¡aínda hoxe falámo-la!

falámola naturalmente
falamos como a nosa xente,
non nos podemos queixar
O galego que non fala a língua da súa terra
non dabe o que ten de seu,
non sabe o que ten de seu
nin é merecente dela,
galego da túa TERRA

Léva-me no carro, leva
carreteiriño das uvas,
leva-me no carro, leva
comerei das máis maduras.

Deixa, deixa, deixa, non chores,
deixa, deixa, deixa, non chores máis.

Non chores mais, todo acabou
isto é o peor se eu non saio
de esa dor que non fai ben
que confunde e non deixa ver...
o Ben... o ben tan grande que atopei...
o Ben... o ben tan granda que me deches.

Se queres, poderás
se queres, xa verás
se queres, non vai mal
se queres, sairás

Non choro máis, non, por favor,
todo está ben, onde entran dous entran tres,
ai, catro ou cinco e ti tamén (bis)
Deixa, deixa, non chores máis
pero non chores máis..

Eu aquí nunca canteie
por ser a primeira vez
non sei como salireie

Muiñeira da Ribeira
muiñeira ribeirá
tócoche de mala gana

Baila ti meu bailarinhe
unha volta polo lado
outra ao redor de minhe

E unha volta d'alredore
asi fai o que ben baila
asi fai o bailadore

E é morena e é dourada
e o que tenhe de morena
o tenhe de resalada.

Hoxe eu recoñecín
a quen eu botaba en falta,
hoxe eu recoñecín
a quen eu botaba en falta
dende a infáncia
dende a infáncia, iailalala...

Ela é ben bonitiña
cinguidiña da cintura
parece unha serea
loira, feitiña e salgada
ailalala, ailalala..

para quen entrou na miña vida especial
para ela será toda regalía

Señoriña desta casa
coa luz laranxa ó entrare
coa música tan dondiña
olores por todas partes ailala

E se non fora por ti
meu caravel encarnado
e se non fora por ti
ainda estaría esperando ailalala
aún estaría esperando

para quen entrou na miña vida especial
para ela será toda a regalía

E mareas vivas, xa nunca máis..
.. o mar, o mar que mo foi levar..