Páxina anterior

 

Xarín

GAITEIROS DO INCIO

http://www.xarin.tk/

.....

Ghastas Pista?

Falándoche de música galega dende o Século XX
info@ghastaspista.com

[ Discos ]-[ Historia..]-[ Novas ]-[ Concertos ]-[ Radio ]-[ De copas ]
[ Foro ]-[ Actualizacións ]-[ Videos ]-[ Outras ]

8 comentarios deste disco .....

 

 

 



 

 

A raíz con ás

Resistimos porque soñamos, dixo Álvaro Cunqueiro nunha fermosísima autopoética. E eu engadiría, aínda con máis razón despois de escoitar a Xarín (Os Gaiteiros do Incio): Resistimos porque endeixamais deixamos de tocar. Porque existía a música. Porque non acalou a gaita. 'E que máis amado fogar para os soños e o son que os soutos do Incio! Os pentagramas feridos do pobo, pendurados como follas secas polos dedos do vento, toparon alí unha mocidade de saber curandeiro. Os corazóns solitarios desprendidos do retábulo histórico e carcomido atoparon a quentura vital dun fol indómito.

Sucede algo curioso con este disco. Que a tradición deixa de ser sinónimo de vellez maqueada, de reliquia embalsamada que compre airear un día de festa ao ano. Aquí vibra con sentido a sentencia consoladora de Castelao: A tradición nunca traizoa. Semella que todo nace de novo, pero á maneira dos ciclos da terra, sobre o humus e as cinzas, e coa lembranza venturosa da semente que levan as aves do inverno no peteiro. E é así que a memoria musical, esa fráxil construcción de anónimas estrelas, ensarilladas nas frechas do ire e vire, rexurde como unha paisaxe inédita e evocadora a un tempo. Unha paisaxe íntima, de mundo que sae de sí, onde os sons restauran o retábulo destruído e inerte. Onde a música actúa como un feitizo que nos debruza na romaría da vida, ao río de todas as almas. A unha sensación de liberdade, que non só e irmá da ledicia senón tamén da melancolía.

A música dos do Incio contén os sentimentos pasados e os nosos propios. Música de raíz onde escoitamos a grave chamada da serra, o doce son dos campos en harpa de centeos, os ríos que devalan en muiñeira con todos os amores que pillaron no camiño, e en fin, toda a paisaxe de Galicia metida nunha alma que sempre tivo como forma máis aguelada a caixiña de música. Mais tamén, a música de Xarín é unha raíz con ás. Isto non é "historia": é vida. Música que arrecende a amor e morte, a traballo e festa, a alegría e saudade, a resistencia e a soñares.

Manuel Rivas

 

 



 

     

O grupo Xarín Somos:

 

Suso,
Xesús Luis Fernández Rodríguez
gaitas, frautas, ocarinas


Alberto,
Alberto Fernández Dacal
bombo, platillos, cunchas e voz


Oscar,
Oscar Sánchez Rodríguez
Gaitas en Do, Re e Sol, Tamboril, Pandeireta e Voz


Totono,
Antón Valcárcel Vázquezviolín,
acordeón e voz

Cosme,
Cosme E. Pombo Rodríguez,
Gaitas en Do, Sol e Si b, Bombo,
Clave e Voz

Neme,
Nemesio Pérez Díaz,
Tamboril, Pandeireta, Cunchas,
Maracas e Voz


1. Birindo     
Os birindos, no Incio, eran cantos nocturnos nos que a mocidade lles reclamaba unha ruada (con música, viño...) aos que deixaban o celibato.
Normalmente convertían-se en desafíos entra a mocidade que pedía esmorga (dende fóra da casa do noivo ou da noiva) e os familiares que contestaban dende dentro. Se os da casa se comportaban (convidando en xeito), os birindos eran para chufar á noiva ou noivo, pero se non era así, os desafíos pasaban a ser burlas acedas e podían durar deica o día. Se a cousa ía a maiores podía haber ata paos.
Nós entoamos este birindo como presentación dun disco que quere simbolizar festa, como gaiteiros de sempre que queren vivir na sociedade actual.

Vimos de moi longas terras
vimos da terra da xesta
traguemos as boas noites
para toda a xente de festa.
E a toda a xente de festa
eu lle quero preguntar
se vostedes dan permiso
Empezamos a tocar.

2. Danza do Entrenzado de Allariz     
(para a "Festa do Boi" de Allariz)
Os de Xarín témo-lo pasado tan ben nesta festa que o noso tamborileiro (Neme) se empeñou en harmonizar esta danza tradicional que vai dedicada ás amigas e aos amigos de Allariz.


3. Muiñeira de "Os Airiños"     
¡Non hai festa sen gaiteiros!
Os gaiteiros "Airiños da Antigua" da Ferrería do Incio encheron de música e ledicia as festas da comarca durante moitos anos. Marcaron unha época e moitas veces tocaron esta muiñeira.

4.- Valse do Carballal   
A gaita do Xoán de Lemeso, Xoán do Carballal, fai bailar ao mesmo vento. É quen de facer tolear á mocidade ou arrolar aos pequenos no barrelo. Con dicirvos que con este valse, despois dun xantar en Valdomir do Courel, acabamos bailando todos os do grupo, dígovo-lo todo.


5.- Carballesa do Incio     
(Na memoria dos Airiños)
Nas devesas do Incio e do Caurel gárdan-se segredos intemporais das celebracións dos nosos antergos. Alguén, algún día perdido nos tempos, nalgunha carballeira, deu-lle vida a esta peza que nós tocamos, co estilo propio dos "Airiños da Antigua"

6. Baixando do Monte     
O monte foi testemuña de moitos amoríos e aventuras. Nesta cantiga, un mozo que volta co gando á tardiña lémbra-se da pastora máis bonita cantándo-lle esta foliada.

Teño unha moza pastora
delgada coma un salgueiro
éche unha flairiña nova
que cha domo para onde eu quero

Baixando do monte
polo monte abaixo
baixando do monte
baixando, baixando.
Baixando do monte
polo monte abaixo
baixando do monte
e ao pechar a noite

Dime rapaza bonita
e ónde che van as colores
Nen casada nen solteira
nunca chas tiven mellores

baixando do monte...


7. Nosa Nai     

Esta é unha peza de autor que nós recollemos do Paco da Ferrería. Tocámo-la por primeira vez no casorio dun bo amigo e deu-lle ao Neme por arranxa-la tal como a escoitas.

8. Pasodobres do Carballal e de Paderne     
Xa á palabra o di, dous mellor ca un, sobre todo se se baila co guapo ou a guapa da festa.

 

9. Se vas a París     
Esta peza atopámo-la en Salcedo (Poboa do Brollón), auténtico viveiro de músicos populares. Para os "Aires da Poxa", calquera desculpa lles valía para armar a mellor festa do mundo.

10. Pasodobre e Muiñeira do Courel    
Aquí tedes unha fusión para quentar o ambiente. Primeiro un agarradiño e logo, cando a cousa xa entra en calor, podedes puntear a muiñeira ou seguir co agarradiño.

11. Xota dos Airiños     
Dicia o poeta de Lóuzara, Fiz Vergara Vilariño;
Enxebre terra do Incio
Terra rexa coma o pan
canción de vento nos trigos
corazón de Carballal.
Asegurámos-vos que as festas da nosa Terra Brava levedaron co aer rexo desta xota que emocionaba o corazón da mocidade.

12. Rumba de Ibias - A Pomba     
Cunha rumba aprendida do "Calígula" en terras de Mondoñedo (con aire asturiano) e cun pasodobre que escoitamos en Salcedo (ao parecer era interpretada por gaiteiros e orquestras nos anos 40) despedímo-nos deica outra. Agardamos que vos presta-se este traballo e que cando nos atopemos en calquera ruada poidamos compartir a emoción e o sabor da festa de sempre

Voa, voa, miña pomba
voa, voa ao teu pombal
voa, voa, miña pomba
que esto acaba
Que os gaiteiros xa se van.

¿?


Gravado e misturado por Segundo Grandío nos meses de Maio e Xullo de 1999
nos Estudios "Areamaster" de Vigo e na "Casa de Tolos" de Mañugre-Gondomar.

Contratación: CIBA Produccións Artísticas.
Teléfone:988 24 52 02 Fax: 988 22 37 80


Xarín

Gaiteiros do Incio



Ultimas novas en Ghastas Pista relacionadas con Xarín

* O XXVIII Festival da Poesia no Condado reclama umha economia social
* Magosto Furtivo no Viso (Redondela)
* San Froilán 2013 | do 4 ao 12 de outubro - Lugo
* 3º MAGOSTO FURTIV@ (O VISO - REDONDELA). 1 DECEMBRO
* Presentacións de MARÍA FUMAÇA

Busca máis información sobre este grupo en Ghastas Pista




< =Son
( Xamaraina )
Xiradela
( Xiradela )
= >


Voltar á páxina principal